
Het kwam door dit gedeelte: Aue is met een luxe trein op weg naar een bijeenkomst waar nazi-kopstukken zullen spreken. Hij is uitgenodigd door Dr. Mandelbrod, een oude vriend van zijn vader en een invloedrijk man. Deze Dr. Mandelbrod zit in een rolstoel en heeft naar ik aanneem mede om die reden een aantal assistentes. Aue heeft een eigen coupé in de trein, met een couchette. Hij is bezig zich te wassen als er op de deur wordt geklopt. Hij droogt zich af, trekt zijn overhemd en uniformjasje aan en doet open.
In de gang stond een van de assistentes, haar heldere blik op me gericht, om haar mond de zweem van een glimlach, even subtiel als haar nauwelijks merkbare parfum. 'Goedenavond Sturmbannführer,' zei ze. 'Is uw coupé naar wens?' - 'Ja, helemaal.' Ze bleef me onverstoorbaar aankijken. 'Als u dat wenst,' vervolgde ze, 'zou ik u vannacht gezelschap kunnen houden.' Ik moet toegeven dat dit onverwachte aanbod, geformuleerd op dezelfde onverschillige toon als waarop me was gevraagd of ik iets wilde eten, me enigszins overrompelde: ik voelde dat ik een kleur kreeg en zocht aarzelend naar een antwoord. 'Ik denk niet dat Dr. Mandelbrod het daarmee eens zou zijn,' zei ik tenslotte. - 'Integendeel,' antwoordde ze op dezelfde vriendelijke, kalme toon, 'het zou Dr. Mandelbrod veel genoegen doen. Naar zijn vaste overtuiging moeten we elke gelegenheid te baat nemen om ons ras te bestendigen. Mocht ik zwanger raken, dan zou uw werk daar uiteraard volsterkt geen nadeel van ondervinden: de SS heeft er speciale instellingen voor.' - ' Ja, dat is me bekend,' zei ik.
Aue slaat het aanbod af, met als excuus dat hij erg moe is en het de volgende dag druk zal hebben.

Plaatje hier gevonden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten