WELKOM OP MIJN WEBLOG

Dit blog is in de loop der jaren veranderd. Ooit ging het vooral over de bibliotheek, nu gaat het meer over lezen en taal. (Wie denkt: de bibliotheek gaat toch óók over lezen en taal, ziet dat anders dan ik.) Ooit werd het elke dag bijgehouden, nu minder regelmatig. Wat hetzelfde gebleven is: opmerkingen zijn van harte welkom.

Posts tonen met het label Nederland Leest in Grote Letter. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Nederland Leest in Grote Letter. Alle posts tonen

vrijdag 18 november 2011

Actie en reactie













Een mail aan de heer G. Schunselaar van de CPNB:


Geachte heer Schunselaar,

In 2009 vroeg ik u of er een groteletterversie van het Nederland Leest-boek (toen Oeroeg) zou kunnen komen. Bijna 200 mensen die in bibliotheek of zorginstelling te maken hadden met lezers van groteletterboeken ondersteunden dit verzoek met hun handtekening en motivatie. Helaas kon of wilde de cpnb er toen niet aan voldoen.

In 2010 was er wél een groteletterversie van het Nederland Leest-boek (De grote zaal), maar die was bedoeld om in de collectie van bibliotheken opgenomen te worden.

Dit jaar kwam er weer een groteletteruitgave (van Het leven is vurrukkulluk) en in verschillende bibliotheken is die nu gratis uitgedeeld aan de lezers. Dit was precies wat in de handtekeningenactie van 2009 bedoeld werd: het Nederland Leest-boek voor álle bibliotheekleden, óók voor diegenen onder hen die op grote letters zijn aangewezen.

Op deze laatste dag van Nederland Leest 2011 wil ik u hier dan ook heel hartelijk voor bedanken!

En ik hoop natuurlijk dat er ook in de komende jaren een groteletterversie om uit te delen zal komen.

Met hoogachting en vriendelijke groet,


Foto hier gevonden.

dinsdag 12 januari 2010

Nieuwe ronde











Vandaag maakte de CPNB de titel bekend van het Nederland Leest-boek voor 2010: De grote zaal van Jacoba van Velde. Het boek is uit 1953 en ik heb het denk ik zo'n 30 jaar geleden gelezen. Ik herinner het me als mooi en droevig en ik ga het binnenkort maar eens herlezen.

Zoals de meeste lezers van dit blog zich nog wel zullen herinneren heb ik vorig jaar geprobeerd de CPNB ertoe te bewegen het Nederland Leest-boek (toen was dat Oeroeg) ook in een groteletterversie uit te brengen. Dat is, zoals jullie eveneens nog wel zullen weten, ondanks de naar mijn idee goede argumenten en 190 handtekeningen/steunbetuigingen, niet gelukt. Ik ben van plan het dit jaar nog een keer te proberen. Er komt tenslotte een nieuwe directeur bij de CPNB, die daar ongetwijfeld een nieuwe wind zal laten waaien.

Ik weet nog niet precies hoe ik het deze keer ga aanpakken, waarschijnlijk probeer ik wat meer 'bekende mensen' voor het plan te interesseren, als een soort comité van aanbeveling, want ik heb van de actie van vorig jaar wel geleerd dat je er met alleen argumenten, hoe overtuigend die ook lijken te zijn en hoeveel 'gewone' bibliotheekmensen er ook achter staan, niet komt. De handtekeningen zet gewoon nog een keer in want ik verwacht niet dat veel mensen er inmiddels anders over zijn gaan denken.

Inmiddels ben ik begonnen het actieweblog opnieuw aan te kleden, maar een nieuwe tekst moet ik nog bedenken.

Ik houd jullie op de hoogte.

zondag 10 mei 2009

Nederland Leest (helaas niet) in Grote Letter


















Misschien vraagt iemand van jullie zich af hoe het met de actie 'Nederland Leest in Grote Letter' is afgelopen. Verschillende lezers van dit blog hoorden bij de (eerste) ondertekenaars van de handtekeningenlijst en sommigen hebben zelfs reclame gemaakt op hun eigen blog of op een andere manier. Dat was fijn, allemaal hartelijk dank daarvoor. Wat is er nog meer gebeurd?

Ik schreef om te beginnen dus een brief aan de CPNB met het verzoek om het boek van Nederland Leest dit jaar ook in grote letter uit te brengen. Intussen maakte ik het handtekeningenblog, schreef er hier over, zette een oproepje op Bibliotheek 2.0 en een op NEDBIB. Er kwamen handtekeningen binnen en vooral ook leuke motivaties waaróm men tekende. Ik stuurde mailtjes naar bibliotheken in het hele land (en voelde me een soort spammer maar vond dat het doel de middelen heiligde). Er kwamen meer handtekeningen binnen. Ik had contact met mensen van het Vakberaad BEZIG (overlegorgaan voor ouderen- en (lees)gehandicaptenwerk in bibliotheken) en van het Loket aangepast-lezen. Bij beide organisaties was men enthousiast over het plan.

Ik stuurde na een week of zes weer een brief (d.w.z. in dit geval een mail) naar de CPNB met de vraag of mijn eerste brief wel bij de juiste persoon was terechtgekomen. (Inmiddels had ik een naam van zo'n 'juiste persoon'). Ik verwees naar de handtekeningenlijst waarop op dat moment ongeveer 180 handtekeningen stonden (inmiddels zijn het er nog wat meer geworden). Ik kreeg een kort briefje terug, dat hierop neerkwam: we hebben een beperkt budget en beperkte tijd en we moeten keuzes maken en hier beginnen we niet aan (letterlijke tekst te vinden in deze blogpost).

Tot dat moment was ik nog zo naïef om te denken: ze kunnen hier toch eigenlijk niet omheen, als je er even over nadenkt is het zó logisch dat ook mensen die grote letters lezen bij Nederland Leest horen, dat móet de CPNB toch inzien, en al die handtekeningen en motivaties uit het hele land zeggen toch ook wel wat.

Niet dus. Volgende stap was het 'hogerop zoeken'. Verschillende mensen in invloedrijker posities dan de mijne hadden al hulp aangeboden. Ik heb hun gevraagd te doen wat ze konden. Sommigen beloofden dat te doen, een enkeling vertelde ook wat hij gedaan had, anderen reageerden niet maar deden misschien toch wat. Zelf had ik inmiddels contact gezocht met de VOB en daar het advies gekregen de voorzitter te schrijven. (De VOB steunt de CPNB financieel en heeft daardoor ook invloed op het beleid). Ik schreef de voorzitter van de VOB en legde uit waarom ik vond dat de bibliotheek en de CPNB iets zouden moeten doen voor deze groep lezers. Ik kreeg geen antwoord. Ik zocht nog eens contact met de mensen die beloofd hadden zich in te spannen, maar hoorde verder niets meer. Ik concludeerde dat ik moest ophouden met contact zoeken.

Dit wil allemaal nog niet zeggen dat er achter de schermen niets gebeurt, maar eerlijk gezegd geloof ik er niet meer in.

Onnodig te zeggen dat ik teleurgesteld ben. De CPNB én de bibliotheken hebben hier een prachtige kans laten liggen om iets voor een trouwe lezersgroep te doen. Juist dit jaar is het NL-boekje mooi dun en dus als proef bij uitstek geschikt. Dat je zo'n mogelijkheid niet aangrijpt begrijp ik niet. Op LibraryLingo werd Nederland Leest al eens een prestigieus bobofeestje genoemd. Of dat terecht is kan ik niet beoordelen (al begin ik er het mijne van te denken), maar dat je in elk geval níet op het feestje mag komen als je ogen wat minder zijn geworden, lijkt inmiddels duidelijk.

Beschaving is af te lezen aan de zorg voor heel oude en heel jonge mensen, heb ik wel 's ergens gelezen. Nou, als baby tel je bij de bibliotheek nog wel mee (zoals in hetzelfde stuk op LibraryLingo te lezen is) en kun je een tas met cadeautjes krijgen, maar als je je hele leven trouw lid geweest bent en nu op grote letters bent aangewezen, dan kan er ineens weinig meer voor je af.

Wat lijkt het me nou toch leuk om straks tijdens Nederland Leest op zo'n bobofeestje met een heleboel bejaarden in de zaal te gaan zitten met een groot spandoek Waar blijft onze grote-letter Oeroeg?

Misschien stuur ik, als straks de propaganda rond Nederland Leest weer in volle hevigheid (en, vind ik nu: schijnheiligheid) losbarst wel een ingezonden brief naar een paar kranten. Misschien probeer ik het volgend jaar opnieuw. Misschien ook niet.

In elk geval zijn jullie weer bij.

Plaatje gemaakt met The Generator Blog.

donderdag 12 maart 2009

Stemmingswisseling / Boek & beest 3




















Plaatje: wikipedia

Klik hier om de grote lijster te horen.

De reacties op het filmpje waarin Tom America De mus van Jan Hanlo ten gehore brengt liepen uiteen van 'heel fout' via 'heerlijk melig' tot 'dik leuk'. Voor mij was het filmpje in elk geval voldoende aanleiding om vanavond na mijn werk naar Boekhandel v/h Van Gennep te gaan, waar Tom America nog meer op muziek gezette gedichten van Jan Hanlo zou laten horen. Ik vond het leuk, kwam er vrolijk vandaan en wilde er iets over gaan schrijven. Maar eerst opende ik mijn mail en vond het volgende briefje:

Geachte mevrouw (mijn naam),

Hartelijk dank voor uw schrijven aangaande Nederland Leest.

Wij zullen helaas niet aan uw verzoek voldoen. Ieder jaar bereiken ons vele verzoeken om aan te haken aan de campagne, of suggesties om deze nog groter te maken. Het liefst zouden wij natuurlijk al die initiatieven ondersteunen dan wel zelf uitvoeren, maar helaas zien wij ons geconfronteerd met beperkte budgetten en uren. Daarbinnen maken wij de afwegingen waarmee wij denken de campagne het meest een dienst te bewijzen.

Met vriendelijke groet,
(naam)
programmaleider

Dag vrolijke bui... Ik ben niet van plan het er bij te laten zitten, maar ik moet eerst eens nadenken over wat ik het beste kan doen. Steun vragen aan mensen met meer invloed wilde ik aanvankelijk niet, omdat ik vind dat de argumenten én het aantal mensen dat het met de actie eens is voldoende overtuigend zouden moeten zijn, maar nu dat blijkbaar niet zo is zal ik misschien toch tot een vorm van 'lobbyen' moeten overgaan.

Eerst nog maar een gedicht van Hanlo, weer over een vogel:

's Morgens

Het was half vijf 's morgens in April
Ik liep, en floot de St. Louis Blues
Maar ik floot die op mijn eigen wijze
Al fluitend dacht ik: mocht mijn fluiten
gelijken op de zang van de grote lijster
En waarlijk, na enige tijd geleek mijn
fluiten van de St. Louis Blues
op de zang van de grote lijster:
turdus viscivorus