Vanwege de warmte een kort postje. Gisterochtend in de trein pakte ik mijn boek, De stem van mijn moeder, van Abdelkader Benali. Schuin tegenover me zat een man die zijn vriendin aanstootte en op mijn boek wees. Ik hield het even omhoog om het haar te laten zien en de man zei: 'De schrijver van dat boek is een vriend van me. Ik ken hem al heel lang, we zijn samen opgegroeid.' Ik zei dat hij dan zeker ook wel de film (over de schrijver) gezien had en hij zei ja. Ik zei: 'Het lijkt me een aardige man.' Hij zei: 'Het is een goeie jongen. En heel slim.' Ik zei: 'Ja, dat geloof ik zeker.'
Vanmorgen zat ik in de trein naast een jongen die Don Quixote aan het lezen was, in het Engels. Hij was op blz. 475.
Literatuur is overal.
Foto van Flickr, gemaakt door Julie70
