Zojuist glibberde ik heen en terug naar AH hier op de hoek, vanwege de kerstboodschappen (1e ronde). In het stuk straat waar ik dan doorheen kom woont, voor zover ik weet, in de benedenhuizen één allochtoon (volgens mij Turks) gezin. Er was één stuk stoep prachtig schoon gemaakt. Raad maar eens waar. Bij de (Marokkaanse) moskee aan de overkant was ook een paadje, bij AH was het hele voorplein (dat ook nog 's schuin loopt) glad.
Inmiddels zijn er twéé schoongemaakte stukken stoep in onze straat, het tweede wat minder mooi dan het eerste, maar het kan er mee door. (Raad nog maar 's waar.)
Zou je dat op de inburgeringscursus leren, dat je bij sneeuw je stoep moet schoonmaken? Of doet in Turkije gewoon iedereen dat nog?
Naschrift (3 kwartier later): Zojuist heen en weer geglibberd naar de brievenbus, de andere kant op dan AH, waarmee ik mijn kant van de straat helemaal gehad heb (het is maar een korte straat). Vier sneeuwvrije stukken gezien: bij het Marokkaanse reisbureau, de Marokkaanse snackbar, de Marokkaanse 2ehandswinkel en het Marokkaanse koffiehuis.
Naschrift 2 (bijna 5 uur later): En weet je waar het inmiddels misschien nog wel het gladst is? Juist ja, op die schoongeveegde stukken die nu beginnen op te vriezen...
Naschrift 3 (kwartier later): ik heb mijn geveegde stukje met zout bestrooid. Hopelijk houdt dat de gladheid weg.
Naschrift 4 (de volgende dag): mijn stukje is een oase in een woestijn van gladheid.
Foto: Nico van der Horst foto-video, hier gevonden.
